Feeds:
Wpisy
Komentarze

Archive for 17 stycznia, 2014

Votum separatum

W kontekście głośnych w ostatnich medialnych debat o „słoikach”, tej całej stereotypizacji, dyskursu dyskryminującego, przedstawiania swoich praw i wskazywania na brak takich samych praw u innych ze względu na miejsce urodzenia i posiadanie takich, a nie innych dziadków i rodziców, w kontekście zinstytucjonalizowania tego języka poprzez wprowadzenie tzw. karty warszawiaka, myślę sobie, że zbyt szybko dzień 17 stycznia został wyparty ze zbiorowej pamięci. To dzień, w którym Warszawa została wreszcie zwrócona jej mieszkańcom. Tyle tylko, że tych mieszkańców już nie było. Dzień, w którym zaczął się kolejny etap jej historii, innej historii, naznaczonej napływem nowej ludności, nową krwią, nowym entuzjazmem. Cały naród budował swoją stolicę, miasta poniemieckie pakowały cegły by odbudować tutejszą starówkę, do muzeów wracały uratowane zbiory, wracali ludzie, wracało życie. Poprzez daninę krwi Warszawa stałą się miastem-symbolem, świadectwem odrodzenia całego narodu. W mojej podstawówce składaliśmy przysięgę zuchową na kamienie z Barbakanu i czytaliśmy z przejęciem wiersze wojenne, „przeszedł koma 3”. Nasze podręczniki zdobiła syrenka, nasze tyłki spodnie z bazaru Różyckiego. Centrum małego wszechświata lat 80. – wyśniona Warszawa z ruchomymi schodami na Dworcu Centralnym. 17 stycznia 1945 r. jedna obca armia wreszcie wyparła drugą z tego morza ruin. Gdyby nie sen o Warszawie, śniony jak Polska długa i szeroka, nie byłoby szybkiego podniesienia się. Warszawa stała się Polską, Polska Warszawą, wszyscy poniekąd jesteśmy warszawiakami, wpis w dowodzie niewiele tu zmienia.

Read Full Post »